تاثير روش هاي مختلف كاربرد آهن بر عملكرد و تركيب هاي شيميايي برگ و ميوه ليمو رقم «ليسبون» در يك پژوهش دو ساله در ايستگاه تحقيقاتي حاجي آباد هرمزگان مورد بررسي قرار گرفت. اين آزمايش روي 49 اصله درخت ليمو ليسبون 15 ساله با فاصله 8 × 8 متر و با 7 تكرار انجام شد. تيمارها شامل تيمار شاهد، عرف باغدار، مصرف سطحي150 گرم سكوسترين آهن، مصرف سطحي 500 گرم سولفات آهن، مصرف 500 گرم سولفات آهن به صورت چالكود، مصرف سطحي 500 گرم سولفات آهن به علاوه محلول پاشي سولفات آهن 5/0% و مصرف 500 گرم سولفات آهن به صورت چالكود به علاوه محلول پاشي سولفات آهن 5/0% بودند. نتايج نشان داد که تيمارهاي آزمايش موجب بروز تفاوت در ميانگين پاسخ هاي گياهي شدند. بالاترين عملكرد (4/195 کيلوگرم در درخت)، بيشترين وزن متوسط ميوه (7/156 گرم)، بيشترين غلظت پتاسيم و آهن و روي در برگ (به ترتيب 04/1% و2/237 و 8/54 ميلي گرم در کيلوگرم وزن خشک) و بالا ترين ميزان اسکوربيک اسيد ميوه (1/45%) با مصرف 500 گرم سولفات آهن براي هر درخت به علاوه محلول پاشي سولفات آهن به دست آمد. هر چند در بيشتر موارد، حذف محلول پاشي سبب تفاوت معني داري نشد. مصرف سطحي 150 گرم Fe-EDDHA، عملکرد 176 کيلوگرم در هر درخت و مصرف سطحي 500 گرم سولفات آهن به علاوه محلول پاشي سولفات آهن عملکرد 3/170 کيلوگرم در هر درخت را ايجاد کردند. بنابراين دو تيمار اخير به طور مشترک، پس از تيمارهاي قبلي قرار گرفتند. مصرف سطحي 500 گرم سولفات آهن با عملکرد 1/167 کيلوگرم در درخت، با تاثير ناچيز بر عملکرد و بهبود کيفيت ميوه، كمترين تاثير مطلوب را بعد از تيمار شاهد نشان داد. تيمارهاي شاهد و عرف باغدار، به ترتيب با عملکرد 4/153 و 3/158 کيلوگرم براي هر درخت، در پايين ترين مرتبه قرار گرفتند. ضمن اين که کاهش ويژگي هاي کيفي ميوه نيز در اين دو تيمار بيشتر مشاهده شد. با توجه به نتايج، بهترين توصيه در راستاي افزايش عملکرد و بهبود کيفيت ميوه ليمو «ليسبون» در منطقه، مصرف 500 گرم سولفات آهن به روش چالکود همراه با محلول پاشي سولفات آهن با غلظت 5/0% مي باشد.