بسیاری از تازه‌واردها به صنعت توسعهٔ نرم‌افزار نمی‌دانند که کار خود را از کجا شروع کنند و بر سر اینکه حوزهٔ بک‌اند را برای یادگیری انتخاب کنند یا فرانت‌اند شک دارند و یا حتی بعضی‌ها می‌خواهند هر دو را یاد بگیرند و به‌ اصطلاح دولوپر فول‌اِستک شوند. حال ممکن است این سؤال پیش بیاید که اساساً معنی این اصطلاحات چیست؟ در این مقاله برای اینکه شما را در جریان کامل این فرایند قرار دهیم، اول تفاوت در حوزه‌های Front-end و Back-end را بررسی کرده سپس کمی جلوتر می‌رویم و دربارۀ هر کدام توضیحاتی تکمیلی ارائه خواهیم کرد.
برای شروع، این تکنولوژی‌ها را با یک فروشگاه مقایسه می‌کنیم. تقریباً همۀ فروشگاه‌ها یک نمای ظاهری دارند که ویترین و دکور آن‌ها است به طوری که می‌توانیم این قسمت را Front-end فروشگاه می‌نامیم که به منزلهٔ محلی است که مشتری می‌آید و اجناس را مشاهده کرده و در نهایت خرید می‌کند. صاحب فروشگاه وقت زیادی صرف می‌کند تا در این قسمت از فروشگاه اجناس را درست در جای مناسب بچیند و تجربهٔ خرید خوبی برای مشتریانش در زمان خرید رقم بزند. در عین‌ حال، Back-end فروشگاه جایی است که در پشت پرده قرار دارد و محلی است که مشتری هرگز آن را نمی‌بیند و شامل محصولاتی است که انبار شده‌اند و هنوز در قفسه‌های جلو قرار داده نشده‌اند. علاوه بر این، یکسری عمده‌فروشان نیز وجود دارند که صاحب فروشگاه اجناس خود را از آن‌ها تأمین می‌کند، تیم لُجستیگ بسیاری از کارهای رو سروسامان می‌دهد و … اما در عین‌ حال، مشتریان اصلاً از وجود آن‌ها باخبر نیستند.
در یک دید کلی، فروشگاهی که انبار و لُجستیگ نداشته و با دیگر مراکز پخش اجناس در تعامل نباشد، عملاً نمی‌تواند نیاز مشتریان را پاسخگو باشد و همچنین فروشگاهی که ویترین و قفسه ندارد و فقط شامل یک انبار است، نمی‌تواند محلی مناسب برای ورود مشتری باشد. هر دو قسمتی که گفته شد، برای یک فروشگاه لازم است و نمی‌توان یکی را حذف کرد و هر کدام از آن‌ها نیازهای متفاوتی را پاسخگو هستند و حضور آن‌ها در کنار هم است که منجر به ایجاد یک فروشگاه واقعی می‌گردد. در مورد اپلیکیشن‌های تحت‌ وب هم همین قضیه صادق است که با توضیحاتی که در ادامه می‌آوریم، این قضیه روشن‌تر خواهد شد.