ثبت شرکت در حقوق تطبیقی
Loading
نمایش نتایج: از 1 به 2 از 2

موضوع: ثبت شرکت در حقوق تطبیقی

  1. #1
    كاربر عادي Array
    تاریخ عضویت
    Wednesday 4 October 2017
    نوشته ها
    1
    Thanks
    0
    Thanked 0 Times in 0 Posts

    پیش فرض ثبت شرکت در حقوق تطبیقی




    بررسی قانونگذاری های کشورهایی نظیر فرانسه ،انگلستان ،امریکا نشان دهنده ی تفاوت های قابل توجه در مقرات مربوط به تشکیل شرکت و اعطای شخصیت حقوقی به آن هاست.از آن جا که مطالعه ی تاریخچه ی راجع به تشکیل و ثبت شرکت در کشورهای عمده ی جهان در درک وسعت تحول این حقوق در کشور ما موَثر است ،لازم است ابتدا نقش ثبت شرکت در کشورهای بیگانه را به طور مختصر بیان کنیم، سپس به چگونگی اعطای شخصیت حقوقی به شرکت ها در ایران بپردازیم.

    الف)وضع قانونگذاری فرانسه
    در حقوق فرانسه ،به شرکت شخصیت حقوقی داده نمی شود، مگر پس از ثبت آن.اگرشرکت پس از ثبت ،معاملات قبل از ثبت را قبول نکند،می توان تعهدات ناشی از این گونه معاملات را بر عهده ی موسسان گذاشت،چه با نبودن شخص حقوقی در زمان معامله،موسسان را باید اصیل تلقی کرد که بالطبع باید از عهده ی تعهدات خود برآیند.لذا در حقوق فرانسه، پرداخت هزینه های ناشی از معاملات انجام شده به نام شرکت در شرف تاسیس به این دلیل که شرکت تا قبل از به ثبت رسیدن آن شخصیت حقوقی ندارد،بر عهده ی موسسان گذاشته شده است.مجموعه ی این مقررات در قانون 1966 فرانسه درج شده است که قانونگذاری فعلی آن کشور را تشکیل می دهد.تذکر این نکته لازم است که آیین نامه ی اجرایی 23 مارس 1967 که به موجب ماده ی 34 قانون اساسی فرانسه تنظیم و تدوین شده قانون 1966 را تکمیل کرده است.
    ب) وضع قانونگذاری انگلستان
    تاَسیس شرکت های تجاری موسوم به companies در طول قرن هجدهم در این کشور با توسعه ی تفکرات کاپیتالیسم مدرن آغاز شد.ابتدا کمپانیها،بویژه کمپانیهای بزرگ،فقط به موجب فرمان پادشاه یا قانون پارلمان تاَسیس می شد،ولی از سال 1844 تصمیم گرفته شد که تشکیل شرکت و اعطای شخصیت حقوقی به آن فقط با ثبت شرکتنامه تحقق پیدا کند.
    مقررات راجع به شرکت های سهامی در انگلستان نیز مانند فرانسه،بارها مورد اصلاح و تغییر قرار گرفته است.یکی از تحولات قانونگذاری این کشور عبارت است از ثبت اجباری شرکت و نظارت وزارت بازرگانی بر تاسیس و طرز کار آن.در مجموع ،حقوق انگلستان بیشتر بر حق اطلاع سهامداران تاکید دارد.در واقع،فکر قانونگذار این است که سهامدار مطلع از وضع شرکت شریک بهتری برای شرکت خواهد بود.الزام به ثبت شرکت سهامی برای احراز شخصیت حقوقی و نیز وضع کنترل اداری در تاسیس شرکت،در همین راستاست.
    ج) وضع قانونگذاری امریکا
    در امریکا نیز،مانند انگلستان،شرکت های سهامی که از آن ها به CORPORATIONS تعبیر می شود شخصیت حقوقی پیدا نمی کنند،مگر آنکه اساسنامه شان به ثبت برسد.در حقوق امریکا،سهامداران در اداره ی شرکت از آزادی زیادی برخوردارند.تاسیس و اداره ی شرکت های سهامی تابع حقوق ایالات است.1
    د) در کشورهای دیگر
    در کشورهایی مانند هلند،ایتالیا،اسپانیا و پرتغال وضع تقریباَ به صورتی است که در موارد قبل گفته شد.حقوق راجع به شرکت های سهامی در این کشورها،پیوسته در حال تغییر بوده است.حقوق کشور بلژیک منبعث از حقوق کشور فرانسه است و به گونه ای با تحولات آن تغییر یافته است.حقوق کشور ایتالیا نیز از ابتدا بر اساس قانون 1867 فرانسه تدوین و بعدها اصلاح شده است.در واقع قوانین بسیاری از کشورهای دیگر از قوانین کشورهای مزبور اقتباس شده است و این امر نشان دهنده ی درستی این اعتقاد است که حقوق شرکت های سهامی هر کشوری،لاجرم،از آورده های همه ی کشورهای جهان تشکیل می شود.حقوق کشور ما نیز نه از این قاعده مستثناست و نه می تواند مستثنا باشد.
    1.Lusk Harold F.et al:Business Law principles and cases :p.492 et s.and corley Robert N.and peter j.shedd:principles of Business Law:p.774 et s.
    تاریخچه ی قانون گذاری شرکت های تجاری در ایران و چگونگی اعطای شخصیت حقوقی به شرکت ها
    اولین قانون تجاری که در آن از شرکت های تجاری صحبت شده،قانون 25 دلو 1303 است.بعداَ قوانین 12 فروردین و 12 خرداد 1304 شمسی به تصویب رسید که در آن ها وضعیت شرکت های تجاری به اختصار بیان شده است.قانون ثبت شرکت ها در 11/3/1310 به تصویب رسید که هدفش وضع مقرراتی برای ثبت شرکت های موجود و تطبیق آن ها با مقررات قانون تجارت بود و پاره ای از موادش در 30/12/1362 اصلاح گردید.در مورد ثبت انواع شرکت،قوانین و آیین نامه های دیگری نیز به تصویب رسیده است که از آن جمله می توان به این قوانین اشاره کرد:قانون حق الثبت شرکت های بیمه(مصوب آذر 6/9/1310) ،آیین نامه ی قانون ثبت شرکت ها در مورد شرکت های بیمه(مصوب آذر 1310 و اصلاح شده در بهمن 1311) ،آیین نامه ی قانون ثبت شرکت های بیمه(مصوب اردیبهشت 1311) ،آیین نامه ی شماره ی 51583(مصوب اسفند 1327،راجع به ایجاد«اداره ی ثبت شرکت ها و علائم تجارتی و اختراعات» ،نظامنامه ی اجرای قانون ثبت شرکت ها (مصوب 2/3/1310 با اصلاحیه های بعدی آن ،راجع به ایجاد«دایره ی ثبت شرکت ها»در تهران)و طرح اصلاحی آیین نامه ی ثبت شرکت ها(مصوب شهریور 1340،راجع به تغییر نام«اداره ی ثبت شرکت ها و علائم تجارتی و اختراعات»به «اداره ی ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی»
    اما قانونی که برای اولین بار راجع به شرکت های تجاری وضع شد،قانون تجارت(مصوب 13/2/1311) است که هنوز هم پس از گذشت حدود شصت سال،اساس حقوق تجارت ایران را تشکیل می دهد و باب سوم آن به شرکت های تجارتی اختصاص دارد(مواد 20 لغایت 222).مبجث اول باب مزبور که راجع به شرکت های سهامی است،بعداَ به موجب لایحه ی قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت (مصوب 24/12/1347) تغییر یافت.این لایحه ی قانونی متضمن سیصد ماده است که ابتدا برای مدت دو سال،به طور آزمایشی اجرا و سپس به طور قطعی تصویب شد،اما سایر شرکت های تجاری تابع قانون تجارت 1311 باقی مانده اند،قانونی که بسیار قدیمی است و باید با توجه به تحولات حقوق تجارت در سراسر دنیا و نیز تغییرات عمیقی که در قوانین تجاری دنیا به عمل آمده،اصلاح شود که البته در این باره به ویژه باید به واحد بودن مقررات شرکت های تجاری و جمع کردن آن ها در قانون واحد توجه شود،چرا که اهمیت فعالیت تجاری این نوع شرکت ها،حجم قانون گذاری در این باره را وسعت داده است.به این علت در تدوین مقررات راجع به شرکت های تجاری بهتر است مقررات قانون تجارت و لایحه ی قانونی 1347 زیر یک مجموعه و در قانون تجارت جای بگیرند.این کاری است که در لایحه ی اصلاح قانون تجارت،مصوب 1384 مصوب هیئت وزیران انجام شده و در حال حاضر در مجلس شورای اسلامی در حال بررسی است.
    به هر حال در مورد شخصیت حقوقی شرکت حائز اهمیت است،قانونگذار ما ،تحصیل شخصیت حقوقی شرکت را موکول به ثبت آن نزد مرجع ثبت شرکت ها نکرده است بلکه پس از تشکیل مجمع عمومی موَسس و احراز مراتب مندرج در ماده ی 17 لایحه ی قانونی 1347،شرکت ایجاد می شود و شخصیت حقوقی پیدا می کند. لذا چون مواد قانون تجارت،عدم ثبت را موجب بطلان شرکت معرفی نکرده اند و بطلان قراردادها نیز امری استثنایی و نیازمند وجود نص است،نمی توان گفت که نتیجه ی عدم ثبت شرکت در مرجع ثبت شرکت ها،بطلان شرکت است.
    مساله ای که در این جا مطرح می شود این است که تعهدات ناشی از معاملات بر عهده ی کیست.بدیهی است اگر شرکت به ثبت برسد،این معاملات ،در حدود اساسنامه و مقررات قانون،به نام شرکت انجام گرفته است.مساله ی مزبور زمانی بروز می کند که معاملات بعد از تشکیل شرکت انجام شده است،ولی شرکت پس از گذشت شش ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه ی موضوع ماده ی 6 لایحه ی قانونی 1347 به مرجع ثبت شرکت ها به ثبت نرسیده و شرکای آن طبق ماده ی 19 لایحه ی مذکور می توانند تعهدنامه و وجوه پرداختی خود را دریافت کنند،به تبعیت از قانون فرانسه ،موسسان را مسئول پرداخت هزینه های ناشی از این گونه معاملات تلقی کرده است.در این صورت اشخاص ثالث به چه کسی می توانند مراجعه کنند؟چنانچه در مطالب پیشین نیز گفتیم ،قانونگذار ما،به تبعیت از قانون فرانسه ،موسسان را مسئول پرداخت هزینه های ناشی از این گونه معاملات تلقی کرده است.در واقع ،مواد 19 و 23 لایحه ی قانونی 1347،متضمن قواعد روشنی در این مورد است: «موسسین شرکت نسبت به کلیه ی اعمال و اقداماتی که به منظور تاسیس (تشکیل) و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند مسئولیت تضامنی دارند» .راه حل مزبور با آنچه در فرانسه معمول است تفاوت دارد.چنانچه گفتیم در حقوق فرانسه پرداخت هزینه های ناشی از معاملات انجام شده به نام شرکت در شرف تاسیس به این دلیل که شرکت تا قبل از به ثبت رسیدن آن شخصیت حقوقی ندارد،بر عهده ی موسسان گذاشته است.راه حل قانون ما از نظر حقوقی قابل توجیه نیست. از نظر حقوقی چگونه می توان قبول کرد که شرکت قبل از ثبت شخصیت حقوقی پیدا کند؟ولی حق استفاده از وجوه خود را نداشته باشد؟چگونه می توان معامله ای را که مدیران به نام شرکت ایجاد شده می کنند بر عهده ی موسسان گذاشت؟ به نظر دکتر ربیعا اسکینی در کتاب حقوق تجارت شرکت های تجاری،راه حل منطقی این است که مانند حقوق فرانسه و بسیاری از کشورهای دیگر،به شرکت شخصیت حقوقی داده نشود ،مگر پس از ثبت آن.اگر شرکت پس از ثبت ،معاملات قبل از ثبت را قبول نکند،می توان تعهدات ناشی از این گونه معاملات را بر عهده ی موسسان گذاشت،چه با نبودن شخص حقوقی در زمان معامله،موسسان را باید اصیل تلقی کرد که بالطبع باید از عهده ی تعهدات خود برآیند.راه حل قانون ایران که تلفیقی است از مقررات قانون تجارت 1311 راجع به شرکت های سهامی و قانون 1966 فرانسه راجع به شرکت های تجاری در عمل اشکالاتی ایجاد می کند که عقل سلیم آن را نمی پذیرد.
    منابع:
    1)اسکینی ، ربیعا، حقوق تجارت شرکت های تجاری، جلد اول، چاپ دوازدهم، انتشارات سمت ،تابستان 1387
    2)اسکینی ، ربیعا، حقوق تجارت شرکت های تجاری، جلد دوم، چاپ دهم، انتشارات سمت ،تابستان 1387

    ثبت برند فکر برتر - https://companyregister.ir
    ثبت علامت فکر برتر - https://companyregister.ir
پاسخ با نقل قول پاسخ با نقل قول

  • #2
    كاربر عادي Array
    تاریخ عضویت
    Tuesday 12 September 2017
    نوشته ها
    36
    Thanks
    0
    Thanked 0 Times in 0 Posts

    پیش فرض

    برای اینکه کسب و کار شما وجه قانونی داشته باشد و به عنوان یک کسب و کار قانونی شناخته شود باید حتما شرکت خود را با استفاده از موارد قانونی به رسمیت برسانید و از طرف دیگر باید حتما شرکتی که قصد دارید آن فعالیت نمایید شخصیت حقوقی داشته باشد تا بتوان در صورت به روز مشکلات مختلف براساس اساس نامه شرکت اقدام نمود. بنابراین دلایل باید حتما شرکت در اولین زمان ثبت گردد.



    مسئولین و مراجع قانونی دولت باید حتما در امر ثبت شرکت نظارت خاص خود را داشته باشند که امکان هر نوع سو استفاده ای به صفر برسد و کسی از نام تجاری و یا شرکت خاصی برای کارهای نامناسب استفاده نکند.
    بیشتر سوال هایی که درباره ی ثبت شرکت ها صورت می گیرد این است که با توجه به قوانینی که شما نیاز دارید دلیل اصلی ثبت شرکت چه می باشد که در ادامه این مطلب از دلایل اصلی ثبت شرکت صحبت خواهیم کرد که شامل چهار قانون اصلی برای ثبت شرکت می باشد.
    اولین قانونی که وجود دارد این است که با توجه به ماده 195 قانون تجارت، ثبت تمامی شرکت ها باید از تمام قوانین ثبت شرکت پیروی نمایید و هیچ گونه نقص و اشکالی که خلاف قوانین ثبت شرکت باشد در ان وجود نداشته باشد.
    دومین قانونی که در زمان ثبت شرکت ها باید در مورد آن اطلاع کافی داشته باشد این است که شرکت شما باید حتما در اولین زمان ممکن باتوجه به قانون ثبت اسناد، شرکتنامه خود را به ثبت برساند. زیرا این مطلب برای تمام شرکت ها کاملا اجباری می باشد. و در صورت ثبت نشدن شرکتنامه شما این شرکت از نظر مراجع قانونی دارای وجه قانونی نخواهد بود.
    مورد سوم این است که با در نظر گرفتن تبصره 1 ماده 5 قانون اصلاح قانون نظام صنفی که در سال 1368 تصویب شد ثبت شرکت ها کاملا الزامی و اجبارری می باشد.
    مورد آخری که درباره ی ثبت شرکت ها وجود دارد این است که در سال 1911 نظامنامه قانون تجارت وزارت عدلیه ثبت شرکت های تجاری را کاملا الزامی کرده است.



    با توجه به قوانینی که در قسمت بالا به آن اشاره کردیم اگر هر کدام از این قوانین در زمان ثبت شرکت رعایت نشود شرکت شما به رسمیت شناخته نمی شود و هیچ گونه وجهه ی قانونی برای هرگونه فعالیت قانونی را نخواهد داشت. در کنار این موضوع می توان گفت که در صورت ثبت نشدن شرکت هرگونه فعالیت شما غیرقانونی می باشد و مراجع قانونی می توانند از فعالیت شما در زمینه های گوناگون جلوگیری به عمل آورند.
    ثبت شرکت ها نوعی رسیدگی بر آمار شکل گیری شرکت های مختلف می باشد که مسئولین مربوط با در نظر گرفتن شخصیت های حقوقی، به این نتیجه می رسند که دقت لازم برای رعایت قوانین در این شرکت ها صورت گرفته است یا خیر که در صورت فراهم نشد فضای مطلوب و مورد قبول با خاطیان برخورد مناسبی شکل گیرد.
    جدا از تمامی این موارد باید این موضوع را خاطر نشان کرد که ثبت شرکت فایده های بسیار زیادی برای افراد ذی حساب دارد که با توجه به شرایط خود و در نظر گرفتن شخصیت های حقوقی و حقیقی و با توجه به اهداف و فعالیت خود تصمیم گیری های لازم را به عمل آورد.
    واضح ترین موردی که درباره ی ثبت شرکت وجود دارد این است که با ثبت شرکت می توانیم شرکتی رسمی و قانونی داشته باشیم که می تواند به افراد معامله کننده این اطمینان را بدهد که می توانند قراردادهای مهمی را با شرکت تنظیم نمایند. به طوریکه طرف قرار داد با استفاده از ابزارهای عمومی بتوانند از جزییات شکل گیری و پرونده ی ثبت شرکت دسترسی داشته باشد.


    هر مشتری و مخاطبی که قصد دارد با شرکت شما قرارداد کاری تنظیم نماید باید از میزان اختیارات و توانایی مدیران شما اطلاعات کافی داشته باشد تا بتواند تصمیمات مناسبی را برای اقدامات آینده ی خود اتخاذ نماید.

  • علاقه مندي ها (Bookmarks)

    علاقه مندي ها (Bookmarks)

    مجوز های ارسال و ویرایش

    • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
    • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
    • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
    • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
    •